"Öyle güçlü görünüyorsun ki, imrenmemek elde değil. Merak etme, tüm bu hesabı birlikte düreceğiz dostum." Dedi. Yeşil harelerinde güven verici bir netlik vardı. Bakışlarım tekrar Rose'u bulurken, dudaklarımı araladım.
"Görünüşe aldanmamak gerekir Alex. İçimin ne denli yorgun olduğunu tahmin bile edemezsin. Bu çocuk kadar küçükken, istersem Dünya'yı kurtarıp, kahraman olabilecek kadar kendimi güçlü hissederdim. Her şeyi başarabileceğimi düşünürdüm.
Bakışlarımı tekrar yüzüne çevirdim. "Oysa karanlıktan korkar, gece lambasının odamdaki eşyalara verdiği gölgeleri canavar zanneder, battaniyenin altına saklanırdım. Düşünebiliyor musun, ince bir battaniyenin beni koruyacağına inanırdım... Küçükken masumduk Alex. Bir gölgenin aslında canavar olmadığını bilmezdik. Keşke diyorum, keşke hiç öğrenme
