Gözlerimi kulaklarıma dolan tartışma sesleriyle araladım. Yanımda hissettiğim boşlukla, Darius'un gittiğini anlayarak hızla yattığım yerden kalktım. En azından uyandırıp, haber verebilirdi. Sesli bir nefes vererek üzerime kalın bir hırka geçirdim ardından odadan çıktım.
Hala kulübede kalıyorduk çünkü Darius'a, Brandan'ı krallığa götürelim diyecek yüzüm yoktu. Açıkçası bu dörtlüyle de tek başına bırakmak içime sinmiyordu. Salondaki üçlü koltukta Agustin'in dizinde uyuyan Vidney, tekrar kopan bağırışa rağmen uyanmamıştı.
Muhtemelen sevdiği adamın yanında iç güdüsel olarak kendini güvende hissediyor olmalıydı. Bu düşünceyle gülümsesemde, bağırışın geldiği tarafa yöneldim.
"Seni hiçbir zaman kandırmadım Chloe."
"Anlamıyorsun! Zoruma gidiyor Brandan. Kendimi aşağılanmış hissetmeme neden olu
