Nefesi nefesime karışıyor, yaşamı bahşediyordu. Gözleri gözlerimden bir an olsun kopmazken, oradaki yangında beni öldürmek ister gibi bakıyordu. Çelişkili bir aşkın yaşamında defalarca ölüp, dirilmiştik. Ne ilkti ne de son olarak kalacaktı, biliyorum.
Yüzünü yüzüme yaklaştırdı.
"Mutlu sonsuz güzelim, bunu asla unutma."
Ardından ellerini başımın iki yanından çekip, elimi tuttu.
"Birlikte gideceğiz."
Ve ben o an inandım. Darius aşkı için her şeyi yapabilecek kadar fedakar bir adamdı. Onu üzmeye hakkım yoktu. Onunla küs ayrılmak gibi bir düşüncem ise asla yoktu. Zira kalbimde, ondan çok daha fazla acısını hissediyordum. Burukça gülümsedim.
Teşekkür etmek isteyen dudaklarım, bunu dudaklarıyla buluşarak yapmak istiyordu. Bunu engelleyen ise yine ona duyduğum aşktı.
"Teşekkür ederim." Ded
