"Aferin kızıma, işte böyle. Gözlerini açık tut." Doktorun eli alnımdaki kan akan yaranın üzerindeydi. Bedenim hala korkuyla titriyordu ve bir oda dolusu adamın içinde çırılçıplak yerde yatıyordum.
Ellerimle bedenimi kapamaya çalıştım ama acı çoktu, bedenim uyuşmuş haldeydi. Yanımdaki hızla yatağa uzandı ve örtüyü çekerek üzerime örttü. "Sorun yok. İyisin, geçti."
Gözlerimden akan yaşlar hala durmamıştı. Hareket etmekte zorlansam da elim alnıma gitti. "Çok acıyor." dediğimde gözlerimden yaşlar daha hızlı boşalmaya başladı.
Yaşadıklarımın üzerimdeki etkisi çok fazlaydı. Titremelerimi hala kontrol edemiyordum. Diğer adamların bakışlarında bu beklenmedik olayın şaşkınlığını algılayabiliyordum ve hiçbiri nasıl yaklaşması gerektiğini bilmiyordu.
Bunu bana yapan kendi arkadaşlarıydı, onlar iç
