23 Ölesiye susmak!..
"De hayde çiz bakalım beyle bir egik çızgı!” “Çizmiyem bananesi.. sankim senin gözlerin göri.. görmiyisen işte, nece anlayacahsan menim çızgılarimi?” Uyanık, hem de çok uyanık bu çocuk. Zehir gibi aklı var ama,ne hikmetse okumaya meyilli değil. Ehh benim zamanım çok, elbette inadını kıracağım. “Umuut!.. sen okuyup büyük adam olmak istemiyor musun ha evladım?” Derin bir sessizlik kapladı küçük odamı. Yüzünü göremesemde gözlerini kocaman açıp bana baktığının farkındaydım. Gülmemek için kendimi zor tutuyordum. Parmaklarım minik dudaklarına uzandığında ağzının açık kaldığını hissettim. “Gız Firuze ana sen nece gonuşdun eyle haa?” “Ben şimdi Firuze ana değilim. Firuze öğretmenim,” dedim kesin bir dille. “Vıy vıy! Vallah çoh güzel gonişisan haa!” Konuşma şeklimin değişmesi karşısında böy
- Yazar
