“ Yakut, şirkete geçmeden önce bizim eve uğra.” Ayakkabımı bağlamaya çalışırken telefonu başımla omuzum arasında sıkıştırdım.
“ Sizin ev bana yasaklı bölge unuttun mu? Yoksa bana suikast mı düzenliyorsun Evren?” botumun bağcıklarını bağlamayı bitirince telefonu elime alıp anneme öpücük yollayarak kapıyı arkamdan kapattım.
“ Hayır, Yakutçuğum. Acil buraya gelmen gerekiyor. “ dedi. Onun bu acil kelimesi beni korkutmaya yetmişti. Aklıma hemen babaanne gelmişti nedense.
“ Babaanne iyi mi?” diye sordum panikle. Eve gidemediğim için bir haftadır sadece telefonda duymuştum sesini. O çakma patron yüzünden rahat rahat göremiyordum kimseyi. Nasıl olduğunu merak etmiyor değildim ama iş yerinde yeterince gözüne batıyordum zaten bir de evine girip tamamen delirtmek istemiyordum.
“ İyi, babaannem il
