Hıçkırıklarımı bastırmaya çalışmak oldukça zordu. Zaten etrafta benden başka kimse olmadığından kimsenin duymayacağını da biliyordum. Bu yüzden rahat bırakıp ağlamaya devam ettim. Bir gün içinde ikinci ağlıyordum. Ancak bu kez acıdan ağlamıyordum. Bu kez çaresizlikten ağlıyordum. Burada yapılanları yapmak istemiyordum. O adamla bu günden sonra yaptıklarından sonra yanında durmak istemiyordum. Ben onun için hiçbir şey yapamazdım. Çünkü baştan kaybetmiştim. Benden ölesiye nefret eden bir adama yardımcı olmak imkânsızdı. Yani isteseydim de yapamadım.
Gözlerimi kapattım. Doğru bir karar vermek istiyordum. Ancak hangisinin doğru karar olduğunu ayırt edemiyordum. Allahım, bana bir işaret gönder. Bana doğru kararın ne olduğunu anlamam için bir işaret gönder. Ben karar veremiyorum. Kalbim ve a
