Sevgililer günü için farklı bir fikrim vardı. Ve bunu hayata geçirmek için o diktatörün onayına ihtiyacım vardı. Ancak bir türlü fırsat olup ona bu konuyu açamamıştım. Eğer odasında üç dakikadan fazla durabiliyor olsaydım belki bu konuyu açma fırsatı bulabilirdim ama henüz o sınırı geçememiştim. Bu yüzden diğerlerine yeni konsept hakkında bir şeyler anlatamıyordum. En kısa zamanda onunla bunu konuşmak zorundaydım.
Önce kırılma sesi ve ardından “ Lanet olsun… Beceriksiz…” şaşkınlıkla yerimden fırlamış ve diğerleri gibi ne olduğunu anlamadığımdan açık dura kapıya doğru bakmaya başlamıştım. Ses Yiğit’e aitti. Ancak karşısındaki zavallı kimdi? Bunu anlamanın tek yolu vardı.
“ Üzgünüm Yiğit Bey. Hemen temizleyeceğim buraları.” Güneş’in titrek çıkan sesi gitmeden kurbanı anlamama yetmişti.
“
