Evren gelmemişti, hala ancak yine de asansörü çağırmıştım. Asansör gelene kadar elimdeki kabanımı üzerime geçirip kırmızı şalımı boynuma sarmıştım. Asansörün kapıları açıldığında içeriye girmek için hamle yapmıştım ancak Evren ve Yiğit’in sesini arkamda duyduğum için tek başına inme şansımı kaybetmiştim. Mecburen o adamla aynı asansörü kullanacaktım. Belki biraz anlayışı olurdu da diğer asansörü kullanırdı. Ancak anlayışın onda olmadığını bilecek kadar zamandır onunla çalışıyordum. Beklediğim gibi de oldu. Evren ile birlikte asansöre binmişti.
Evren ile ondan ayrılıp, şirkete yakın olan restorana geçmiştik. Benimle ne konuşacağını az çok biliyordum. Dün bu konu hakkında biraz sohbet etme fırsatımız olmuştu ancak bu olaylardan sonra onun davranışları altında yatan nedenleri öğrenmek önceli
