Yiğit Demirhan, kapıdan giriş yapıyordu. Üstelik fotoğrafçılarla hiçbir zorluk yaşamadan. Zaten o bakışları gören hiçbir aklı başında adam ona zorluk çıkarmak istemezdi. Ama yine de yapabiliyorsa onun birkaç kare fotoğrafını çekmek isterdi. Gerçekten çok farklı görünüyordu. Fazla yakışıklı ve fazla tehlikeli…
Gece kadar siyah, üzerine tam oturan bir takım elbise giyinmişti. Parlak ışıklar altından geçerken giydiği gözleğin lacivert olduğunu görebilmiştim. Takım elbisenin düğmesini açık bıraktığı için yelek giydiğini ve kravat takmaya gerek görmediğini de görmüştüm. Hatta şu an doğum günü sahibinden daha fazla ilgi odağı olduğunu ve salondaki birçok bakışın, bunların yüzde doksanını kızlar oluşturuyordu, odak noktası olduğunu da görmüştüm.
Şöyle ki bu gördüğüm adam, benim tanıdığım Yiğit
