yağız odadan çıktıktan sonra Lamia' yı
Bir an, dün gecenin ağırlığı üzerini sardı. Yalnızca korunduğunu değil, ilk defa ait olduğunu hissetmişti. Gözlerini kapatıp derin bir nefes aldı.
Kapı hafifçe aralandı. İçeri Yağız girdi; yüzünde o sert ifadede hala vardı
— “Uyandın,” dedi sessizce.
Lamia başını hafifçe salladı.
— “Günaydın,” diye mırıldandı.
Yağız yatağın kenarına oturup ellerini ovuşturdu.
— “Bugün zor bir gün olacak. Ama artık birlikteyiz, unutma.”
Lamia ona baktı, gözlerinde yeni bir güç parıldıyordu.
— “Evet… artık yalnız değilim.”
Arslan malikanesinde yeni bir sayfa açılıyordu. Ama savaş henüz bitmemişti. Güneşin ışıkları kadar sert, gölgeler kadar soğuk bir mücadele daha başlamıştı.
En çokta yağızın içinde kapıldığı mücadele ....
Ve Lamia, ilk defa cesaretle aya
