40
Altay, bahçedeki masaya oturmuş kahvaltının kurulmasını bekliyordu Gece ile Kemal avluya girdiğinde. Nereden geldiklerini ne zaman nereye gittiklerini düşünerek kaşları çatık bir şekilde arabanın duruşunu, içinden birlikte inişlerini izledi Altay. Kemal ev haliyle çıktı demişti Daria. Öyleyse bir yere gitmiş olamazlardı, bir hava alıp gelmişler miydi acaba? Gece çocukların yanına gitmeye niyet almışken Altay oturduğu yerden seslendi: “Günaydın. Nereden böyle Kemal?” Kemal, genç kadının yanından ayrıldı o içeri girerken kendisi de babasının yanına oturdu. “Günaydın,” diyerek henüz sadece örtüsü serilmiş masaya çevirdi bakışlarını. Kahvaltı etmeden bir kahve yanında da bir sigara şimdi ne iyi giderdi. Babasının yeniden nereden geldiklerini soruşunu duyup bakışlarını ona çevirmiş
- Yazar
