İneceğim durağa yaklaştığımda heyecandan oturduğum yerden erken kalkarak ineceğim kapıya yaklaştım, kalbim sanki Bedir’in beni ineceğim durakta bekliyormuş gibi hızlanmaya başlamıştı. Yazılan son mesajdan sonra başka bir şey konuşmadan aramızdaki mesajlaşmayı bitirmiştik. Geldiğim durakta otobüs durunca açılan kapının sesi ile kendimi dışarıya atmıştım resmen. Bulunduğum durakta beni bekleyen kimse yoktu ama kalbim resmen midemde atmaya başlamıştı, hızlı hızlı bir an önce eve varmak için yürümeye başladığımda her adımımda bir yerden Bedir’in çıkmasını bekliyordum. Çıkmayacağından emin olmama rağmen bir saat önce Bedir’in bu sokaklardan geçtiğini düşünmek bile heyecanlanmama yetiyordu. Ben yürüyordum ama o kesin arabaları ile gelmişti, kendi yaşadığı yerlerde. Farklı olarak tozlu yollarda k
