16 saat sonra:
Artık kaç saatdir yoktu onlar yanımda. Yoktular. Gitmişdiler, bir daha hiç gelmeyecektiler. Ben yalnız kalmıştım. Bir 'hiç' olmuştum. Bu kadarını hakkedecek ne yapmıştım ki ben?
Ağlamaktan şişmiş gözlerimle bana tüm gün eşlik eden bulutlara bakıyordum. Onlar yağdıkça mahv oluyordular. Tıpkı benim gibi. Her saniye daha da tükenerek.
Kendimi odama kapatmıştım. Düşündükçe boğuluyordum. Sinirleniyordum, alev alıyordum. Bunu yapana cezasını vermek istiyordum. Bir damla daha düşerken gözümden elimde tuttuğum şişeye baktım. İçi kanla doluydu. Kırmızı... bundan sonra alacağım intikamın rengiydi.
Şişeyi yavaşça çekmeceye koydum. Sonra ayağa kalkıp yanağımda duran iki damlayı sildim.
Kendim için çizdiğim yolda yürümeye başladım.
İntikama doğru...
Odamdan çıkıp salona
