Reyyan
Gözyaşlarım akmaya devam ederken gözlerimin kan çanağına döndüğüne emindim. Evlenmek istemiyordum. Gözyaşlarımı sildikçe yenisi akmaya devam ediyordu. Kendimi hiç iyi hissetmiyordum. Ne zaman bu hale gelsem kesin panik atak geçirirdim. Panik atak geçirmekten korkuyordum.
“Allah’ım ben sadece mutlu olmak istiyorum. Ne olur, bana mutluluk ver. Lütfen.”
Derin bir soluk aldım ama sanki nefesim ciğerlerime yetmiyordu. Gözlerimdeki yaşlar kurumuyordu. Aksine akmaya devam ediyordu. Annem yine beni evlendirmekle tehdit etmişti. Okumak ve kendi ayakları üzerinde durmak o kadar çok istiyordum ki… ama olmuyordu.
Odamın küçük camından dışarıyı izliyordum. Annem akşam yemeğinde ona yardım etmeme izin vermemişti. Sebep tabii ki Cihan Ağa’nın evde olmasaydı. Ondan etkilenip kendime dokunmu
