4.BÖLÜM

356 Kelimeler
Bölüm 4 Günler günleri kovalıyordu. Ben melankolik birisi olduğum için her ne kadar birilerini üzsem dahi bu beni tatmin etmiyordu hiç. O anlık içimi rahatlatan çocukça olan şeylerdi. Kalbimin üstüne hüzün çöküyordu, sevdiğim insanların beni üzmelerine karşılık verdiğim için. Bu bana çok zarar veriyordu bunun farkındaydım. Kalbimin sancısını ancak yeni aşk dindiriyordu ama sürekli o kısır döngüye dahil oluyordum. Anlaşılmadığım ve sevilmediğimi hissettiğim de çok tehlikeli birisi oluyordum. Bu beni çok yoruyordu. İntikam almak saçmaydı fakat almadan içim rahatlamıyordu. Kendi egomun zedelenmesini yediremiyordum. Tehlikeli miydim bilmiyorum kısmi zamanlar da canavarlaşıyordum, Ömer’i delirtmek için birlikte olduğum çocuk Selçuk’tu. Selçuk’ a aşık değildim ama sevmiştim. Bana güzel hissettiriyordu. Değerli hissediyordum bu yüzden onu sevmiştim. Asla istediğim karakter yapısı yoktu çok pasifti. O pasif davrandıkça gözümün önüne babam geliyordu, ve çok sinirleniyordum. Hayattan ne istediğimi bilmiyordum bu beni çok harcıyordu hayata karşı. Selçuk’la ilk buluşmamız için hazırlanıp yola çıktım, ellerinde çok güzel bir çiçek buketi ile gelmişti. Bana değer veriyordu ve benimle birlikte olmak istediğini gözlerinin içinden anlıyordum. Selçuk’un annesi onu çok ufak yaşta terk etmişti. Üvey annesine olduğundan daha fazla düşkündü. O kadına babasından daha çok değer veriyordu. Selçuk tüm gün bilgisayar da oyun oynayan, küpeli, dövmeli, vurdum duymaz hippi bir çocuktu. Rap şarkı dinler ve amatör olarak da söylerdi. Benim tarzım pek değildi ama beni kendine iyi niyeti ile çekmişti. Ağladığım zamanlar da sürekli yanımda oluyordu. O sırada evde olan kavgalar artmıştı. Sürekli telefon ile konuşup dertleşiyorduk. Onu bazen kendi sorunlarımla boğuyordum. Farkındaydım. Ama Selçuk bundan şikayetçi değildi. Esprili birisi olduğum için ilk iki dakikası ağlıyorsam sonra gülmeye başlıyordum. O bunu çok seviyordu enerjimin yüksek olduğunu düşünüyordu. Ama kişilik problemim olabileceğini söylemişti sürekli psikolağa gitmem için ikazlarda bulunuyordu, çok sallamıyordum. Buna rağmen pasif davranışları beni çok gerdiği için ondan da çok ayrılmıştım. Sağlıklı iletişimim yoktu. Buna rağmen bana asla ağır konuşmuyordu. Bana değer veriyordu. Her aradığım da o sakinlikle açıp ne zaman istersen yanında olurumu ses tonu ile veriyordu bana. Beni ona bu bağlamıştı. Ayrılıp onu yeniden aramıştım. Yine çok sakin bir şekilde açıp yanında olurum vibe nı vermişti bana. Tatlı ve sempatik çocuktu Selçuk. Ama ilişki de ağırlığını koyamıyordu. Bu beni çok geriyordu. Selçuk’a ihanet etmiştim.
Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE