…parçalanacağını biliyordu. Çünkü her cevap, biraz daha eksiltmekti kendinden. Her kelime, Aleksey’in kazdığı o karanlık kuyunun derinliklerine düşmekti.
Ama yine de sessiz kaldıkça, Aleksey daha çok konuşuyordu. O susuyordu, Aleksey içini delip geçecek cümleler kuruyordu. Ve her biri, Ferah’ın içindeki duvarlara çarpıyor, yankılanıyor, iz bırakıyordu.
---
FLASHBACK – 6 AY ÖNCE – ST. PETERSBURG’DA BİR GALERİ AÇILIŞI
Kalabalığın ortasında duran Ferah, sırtı dimdik, bakışları sabit… ama içi darmadağındı. Etrafındaki insanlar pahalı şaraplar yudumluyor, soyut resimler hakkında entelektüel tartışmalara giriyor, ama aslında kimse kimseyi dinlemiyordu. Orası da bir başka maskeli baloydu. Tıpkı Aleksey’in dediği gibi.
Ve o an… işte o an, Aleksey’le göz göze gelmişti ilk kez. Kalabalığın tam
