Peri Tozu

Bozuk Saat

Gözlerimi açtığım zaman odamda olduğumu gördüm, yani kitabın içinde olan... Yani hâlâ zengindim ve hâlâ şu lanet kitabın içindeydim. Iyi de, ben en son salonda bayılmamış mıydım?

Ayağa kalkıp duvardan tutunarak başımın dönmesinin sona etmesini bekledim. Bir kaç saniye gözlerimi kapattıktan sonra geri açınca Betül'ün odasında aldım soluğu. Al işte! Mışıl mışıl uyuyordu bu. Rüya mı görmüştüm acaba? Peki rüyaysa, başımdaki zonklama neden bu kadar gerçekçiydi?

"Betül. Betül." Betül'ü dürtmelerim bir sonuç vermeyince "Ana Kerem mi lan o?" diye bağırdım.

"Kerem mi? Nerde Kerem? Ay aşkım benim Firdevs'i bırakıp bana geldi demek."

Betül gözlerini açınca "Ha, Kerem. Allah'ın malı ya." diye söylendim. "Gül gibi kızı bırakıp sana koşacaktı o da değil mi?"

Betül yüzünü asıp "Aşk olsun." derken onu takmadan yatağa oturup "Uyumadan önce ne yapıyorduk biz?" diye sordum. "Sanırım ben aşırı saçma bir rüya gördüm."

"Pizza yiyorduk ya kanka." deyip ayağa fırladı. "Lan pizzayı bitiremeden bayıldım ya ben! Yazık oldu güzelim yemeğe."

"Salak!" deyip kafasına vurdum. Demek ki rüya falan görmemiştim. "Betül neden bayıldık biz?"

"Şimdi kankacağızım, kötü çocuğun peşinde olan adamlar onun sana olan zaafını anladı ya." deyince "Nereden anladı lan?" diye araya girdim. "Çocuğun adını yeni öğrendim."

"Şimdi kanka. Ben oraları düşünememişim biliyon mu?" deyip gözlerini yorgana dikerek, eliyle yorganı mıncırmaya başladı. "Aslında şeyi şey ettiğiniz aklıma gelmişti de önce miydi, sonra mı hatırlamıyorum."

Kaşlarımı çatarak "Neyi ney ettiğimiz?" diye sordum dişlerimin arasından. "Hem biz neden salonda değiliz orada bayıldıysak?"

"Ha defterin içindeyiz bu sorun değil." deyip 'mal' bakışı attı Betül bana.

"Diğer soruma cevap alayım o zaman?"

"Eda. Yani şey. Aklıma şey gelmişti kankacım. Hani esas kız esas oğlanın odasında kalır, hani iki elleşirler, azcık ucundan yiyişirler falan."

Betül'ün elinin altındaki yorganı alıp kafasına bastırdım. "Yiyişirler derken? Lan ne demek o? Olmayan beynini tahta kuruları kemirsin Betük! Yataktan inerken paraşütün açılmasın da kafa üstü çakıl emi! Ulan ne demek yiyişmek? Ne var lan senin o boş beyninde?"

Betül yorganın altında çığlık atarken ben hâlâ kafasıyla birlikte yorganı da bastırıyordum yatağa. Gebersindi de kurtulsaydım artık. Hayır tüm her şeyi o yazmıştı, o düşünmüştü, ne diye esas kız ben oluyordum ki. Haksızlıktı bu.

Betül yorgandan kurtulduktan sonra "Geberiyorum." diyerek yataktan kalkınca "inşallah." dedim sinirle. "Boşuna arkadaş katili yapma beni Betük. Git edebinle öl."

"Ya ne bileyim bok varmış gibi hepsinin tek tek gerçekleşeceğini." deyip yorganın altında kalmaktan dolayı kıpkırmızı olan yüzüyle bana baktı Betül. "Sadece biraz eglenelim diye yazmıştım."

"Eğlenmekten geberiyorum oysa ki." deyip gözlerimi devirdigim sırada "Merak etme kanka bu gece çok eğleneceksin." deyip gülerek bana baktı Betül.

"Ne?"

"Senin mavişin partisi var ve şu önünü kesen kızla kavga edeceksin."

Bak bu hoşuma gitmişti işte. Birilerini yolarsam rahatladım belki.

"Ve bil bakalım Maviş kimi seçecek?"

"O kızı deme yolarim Betük!"

"Tabiki de seni aptal." deyip elini cenesine koydu. "Ama sanki bir şey daha vardı o orada ya."

"Ney?"

Betül eliyle kafasına vururken oturduğum yerden kalkıp özenle yardım ettim ben de. Ne? Yardımsever bir arkadaştım ben tamam mı?

"Vallahi de çalışmıyor kanka. Benimki bozuk saatten de beter, günde bir defa doğruyu gösteriyor ve o şansımızı da az önce bitirdik sanırsam." deyip bana baktı Betül.

"Hatırla ya. Bak lütfen." deyip Betül'e baktım. "Rezil olmayacağım orada değil mi?"

"Bilmiyorum. Bak cidden. Ya bir şey vardı orada, ama gerçekten hatırlamıyorum."

"Ulan Betül." diyerek odama geçip giyinmeye başladım okul için. Korkunun ecele faydası yoktu.