Gülce KURT
Karşımdaki kadının söylediğini algılamakta zorlanırken boş boş yüzüne baktım.
Ne bir tepki verebiliyor ne de bunun koca bir yalan olduğunu avaz avaz bağırabiliyorum.
“Asuman bu ne demek!” Nur annenin öfkeli çıkışıyla bakışlarım kocamı buldu.
O da en az benim kadar şaşkındı ve endişeli gözleriyle bana bakıyordu. Başımı ağır ağır iki yana salladığımda yavaş yavaş yanıma geldi.
“Bebeğim bir şey söyle.” Korku dolu gözleri canımı yaksa da konuşamadım.
Demek istediğim çok şey vardı ama ağzım lal olmuşçasına açılmıyordu.
“Kız şoka girdi oğlum. Git bir su getir.” Diyen Nur annem yanıma geldi.
Egemen mutfağa geçerken o kalktığım koltuğa tekrar oturmamı sağladı.
“Kızım sakin ol. Hadi toparla kendini.” Derken şevkatle saçlarımı okşaması gözlerimin dolmasına sebep oldu.
Bakışlarım
