Egemen KURT
Ciğerlerimi rahatlatacak derin bir nefes çektikten sonra adımlarımı hızlandırdım.
İki aydır edindiğim her sabah koşma alışkanlığını aksatmadan devam ettiriyorum. Koşmak kafamı boşaltmama ve babama olan öfkemi atmama yardımcı oluyordu.
Babamların ortaya çıkmasının üzerinden koskoca iki ay geçmişti. Geçen zamanda iş dışında babamı hiç görmemiştim.
Elbette ki böbürlenmeyle bahsettiği dünyasında büyük bir toplantı yapmış ve ölmediğini herkese duyurmuştu.
Bu haberle hem yeraltı hem de magazin sayfaları hareketlenmişti. Babam basına ve yeraltı dünyasına tehlikede olduklarından dolayı böyle bir oyun oynadıklarını ve bizimde haberdar olduğumuzu anlatırken ondan bir kez daha nefret ettim.
Bir insan nasıl bu denli kötü olabilirdi? Kalbi nasıl bu kadar karanlığa hapsolabilirdi? Bir
