Egemen KURT
Kulaklarıma dolan sesi yanlış duyduğumu düşünerek hızla arkama döndüğümde gördüğüm yüzle donup kaldım.
Bunun kötü bir rüya olduğunu düşünüp peş peş gözlerimi kırpsam da karşımdaki görüntü değişmedi.
“Bu olamaz!” Derken bakışlarım Pamir’le buluştu.
O da en az benim kadar şaşkın gözüküyordu. Yanında duran kız kardeşimin ise rengi kağıt gibi beyazlamıştı.
Kocaman açtığı gözleriyle karşısındaki adama bakarken, kucağındaki kızını sıkı sıkıya tutuyordu.
“Baba.” Diye fısıldadığında gördüğümün gerçek olduğu dank etti.
Öfkeli gözlerimi altı senedir öldü sandığım babama çevirdiğimde hiç değişmeyen sert bakışlarıyla bizi izlediğini fark ettim.
Göz göze geldiğimizde sert bakışları biraz yumuşadı. Kollarını bir kartal gibi iki yana açıp;
“Evlat.” Diye seslendiğinde hayretle ona bak
