Eve girdiğimde saat sabaha karşı dörde geliyordu. İşten sonra arkadaşlarla buluşup bir şeyler içmeye gitmiştik. Sohbet koyulaşmıştı ve biz bir türlü kalkıp evlerimize dağılamamıştık. Kapıdan girer girmez Boran karanlığın içinden belirmişti. Korkuyla yerimden sıçradım.
"Ay ödümü kopardın!"
"Nerdesin sen?"
"Mesaj atmıştım. Okuldan arkadaşlarla bir şeyler içtik."
"Telefonlarım neden açılmıyor?"
"Yarım saatte bir aradığın için olabilir mi? Boran, gece boyunca rahat vermedin zaten. Bu saatte kafa açmasan mı acaba?"
"Hah! Açılsın bence biraz kafan! İçmişsin sen!"
"E bu saate kadar oturup muzlu süt partisi yapmadık heralde! İçtim tabi. Ama merak etme. Anahtar deliğini bulabilecek kadar ayığım."
Eve sarhoş gelip de kucağıma düştüğü geceleri hatırlatınca bir an ne diyeceğini şaşırdı. Sözler
