boş bir zihin, taşan bir beden.
kaçan bir ruh, ölü bir beden.
gökyüzü koyu lacivert iken bulutlar yüreğimden alınmış kirli yama parçaları gibiydi. hepsini bir araya dikmişler gibiydi. belki de küçük penceremin kiri onları kirletmişti.
başımı yasladığım merdiven korkuluğu soğuktu. dizlerimdeki defterin açık olan sayfasına baktım.
geri gelecekler dedim kendi kendime. merdivende bekle. yoksa bulamazlar seni. seni istiyorlar, defolup gitmeni isteyen ablamda çok seviyor. bekle... bekle.
bunu neden buraya yazdığımı bilmiyordum. ama en son bu kelimeleri yazmıştım. gördüm ve buraya geldim.
derin -ablam- mı gelecekti acaba veya annem mi gelecekti kim bilir?
ama en çok annem gelsin istiyorum. ablamla pek anlaşamazdık.
rüzgar yüksekteki küçük pencereyi sertçe yitti. defterimin yaprakları uçm
