29.BÖLÜM
(RESİMLER VARDI)
Artık farklı bir evreye ulaşmış bütün sohbetimizi duvarın üzerinde yapıyorduk ama her anda yalnız olmamıştık. Çok farklıydı ve bana tattırdığı duygular da farklıydı sanki davetsiz bir misafir gibiydiler ama burası da onların evi olsun istiyordum.
Garipti ama eşsiz olduğunu da biliyorum. Hala anlayabilmiş değildim, benimle her türlü çekinmeden konuşuyordu ama bir türlü onu görmeme izin vermiyordu? Aynı apartmanda oturmamıza rağmen rastlamak, yanlışlıkla bile görmemiştim. O ise benim gülüşüme kadar görebilmişti.
Bu haksızlıktı!
Görsem tanır mıydım acaba? Bunun cevabını bende merak ediyorum. Ama aynı apartmanda oturduğumuzu öğrendiğimden beri merdivende karşılaştığım veya okuldan gelmiş eve girerken kime rastladıysam dikkatlice bakıyor gizlice incelemeye ça
