***
Yalız Karasu'dan
Uğur
İsmiyle can buluyordu bu ruhum. Onun her adı geçtiği cümle, içimde küçük çaplı bir deprem yaratıyordu. Gözlerinde hayat, sesinde nefes aldığım kişi. Belki de bu hayatta Melina'dan sonra güveneceğim tek kişi. Öyle ki, ruhumu yeniden canlandıran, her zerresinde yaşam bulduruyordu o kişi.
Şimdiyse onun yokluğuyla kokuyordu dört bir yanım. Yine hasretinde kaldığım kokusu benden metrelerce değil, kainat kadar uzaktı. Lakin onun gölgesini üzerimde, her tarafımda hissediyordum. Nefesini yüzümde, kalbini kalbimin yanında.
Onun yokluğuyla deprem kadar dağılan kalbim, şimdilerde toplamaya çalışıyordu anca kırıntılarını. Ne yapacağını, ne edeceğini şaşırmış bu biçare gönül ortalıkta aylak aylak geziyordu. Gözlerini dört açsa da, bulamıyordu hayatının uğurunu.
Gözlerim
