“Bırak artık şu telefonu!”
“Tamam Beril” dedim telefona bakmaya devam ederken.
Birkaç dakika sonra,
“Ya Nefes!” diye sitem etti.
“Ne?”
“Bırak artık lütfen!”
Son bir mesaj attıktan sonra telefonu masaya bıraktım.
“Tamam mı? Oldu mu!”
“Oldu!”
Önümdeki tabağa döndüm ve yemeğe başladım.
“Yarın gidiyoruz zaten Nefes. Tüm o sıkıcı işlerine ve sıkıcılıkta dünya markası nişanlına dönebilirsin”
“Yazan Kerim değil, iş yerinden. Yarın ki toplantıya yetişip yetişemeyeceğimi soruyorlar. Daha doğrusu yetiş diyorlar”
“Tabi köleleri uzakta kaldı, dinlenmiştir enerji dolmuştur falan sömürmeye hazır bekliyorlardır”
“Beril!”
“Ne var Nefes!”
“Yapma şöyle”
“Ne yapmayayım sıçtığın hayatını yüzüne vurmayayım mı?”
“Benim hayatım gayet güzel”
“Öyle mi, o yüzden mi gözlerin imdat çığlıkları atıy
