“Ne oldu Atahan’a?”
“Vuruldu”
“İyi mi? Nasıl? Neresinden vuruldu? Nasıl oldu!”
“Bilmiyorum yenge. Ambulansla götürüyorlar işte”
“İyi olacak ama değil mi Hakan! Önemli birşey değil değil mi!” diye bağırdım.
Banyonun kapısı açıldı ve babam dikildi karşıma.
“Hakan cevap ver!”
“Bilmiyorum yenge ama durumu iyi değil işte”
“Hangi hastaneye götürüyorsunuz?” dedim ve babamı itekleyip çıktım banyodan.
Hakan hastanenin adresini verdikten sonra telefonu kapattı.
“Hiçbir yere gitmiyorsun Nefes!” dedi ve koluma yapışıp kapının önüne geçti.
“Atahan hastanedeymiş baba! Gideceğim”
“Artık o adamın başına gelenler seni ilgilenmez”
“Baba gitmem gerek, lütfen müsade et!”
“Birazdan yola çıkacağız!”
“Ben gelmiyorum! Atahan’ın yanına gideceğim”
“Kes sesini ve dediğimi yap!”
“Bu kez değil baba
