Gözümü açtığımda... mutfağın tencere kapağı hâlâ sehpanın üzerinde.
Battaniyenin altında, bacaklarım düğüm gibi olmuş. Ama en tuhafı, Yağız yoktu.
Osman fısıldadı:
> "Şimdi uyanıp kahvaltı hazırlıyorsa, bu çocuk kesinlikle seninle evlenmek istiyor demektir."
Tam o anda mutfaktan tabak sesleri geldi. Gülümsedim. Yani... gerçekten mi? Sabahın köründe biri benim için yumurta mı kırıyor?
Yavaşça doğruldum. Salondan mutfağa doğru yürüdüm. Kapıdan hafifçe baktım.
Ve gördüm. Yağız, sırtı bana dönük, saçları dağınık, eşofman altı ve tişörtle... ekmek kızartıyor. Yanında çaydanlık. Tereyağı, zeytin, domates... Ve her şeyin ortasında... bir adet Nutella kavanozu.
Osman mırıldandı:
> “İşte aşkın nihai kanıtı. Sana kahvaltı hazırlıyor ve içinde çikolata var. Kızım, daha ne bekliyorsun, b
