Emine Sultan bir adım öne çıktı, beni kolumdan tuttuğu gibi nazik ama kararlı bir hareketle kenara çekti.
“Çekil kizum, senin yerin artık yan taraf, biz büyükler konuşucaz.”
Sonra göğsünü gere gere içeri seslendi:
“Haaaaanımmm! Biz kiz istemeye gelduk!”
Evin içinde bir anda bardak düşse yankılanacak bir sessizlik oldu.
Salonun ucundaki odadan annemin sesi geldi, uykulu ama şaşkın:
“Neee? Şaka mı bu?”
Emine Teyze elindeki tepsiyi havaya kaldırıp tören havası yarattı:
“Yok bacUm, valla da billaha da ciddi gelduk. Ellerumizde yüzük, çikolatamız, çiçeğumiz… Gelinimuz de sabah sabah pijamayla hazurdur da!” dedi göz kırparak..
Osman kıkırdayarak fısıldadı:
“Damatlığa kalın sabahlık mı giysen acaba Yağız, uyumlu olsun malum buralar sabahları epey serin…”
Bu sırada babam koridorda belir
