Müzik yavaşça yükselirken Yağız’la göz göze dans etmeye başladık. Adımlarımız sanki birbirini çoktan ezberlemişti. Onun eli belimdeydi, ben de parmak uçlarımda bir kuğu gibi süzülüyordum. Somon rengi elbisem hafifçe savruluyor, kalbim göğüs kafesime sığmıyordu. Gözlerinin içine bakarken, dünyanın geri kalanı yavaşça sessize büründü.
Tam o anda, kafamın içinde beliren tanıdık bir ses kulağımı tırmaladı:
“Göz teması %96 sadakat içeriyor. Kalp atışınız senkronize olmuş durumda. Bu dans, duygusal bağın fiziksel yansıması. Özetle: Aşıksınız.”
Osman…
Yine analiz yapıyor. Hem de şu an, tam şu an!
“Osman lütfen... şu an değil.”
“Tam zamanı. Bak gözlerine, kızarmış kulaklarına. Adam seni fena seviyor.”
Gülümsedim. Yağız bu tepkiyi dansa yordu, bana doğru eğildi.
“İyi misin?” diye sordu fısı
