Sabah gözlerimi tanıdık kasık ağrısıyla araladım. İki gündür ara ara yoklayan sancılar habercisiydi zaten!
Gününden erkendi ama yeni düzen bunu değiştirmiş olabilirdi.
Banyoya girince yapılmadığımı gördüm. İç çamaşırım silik bir şekilde lekelenmişti. Akşama doğru daha çok ağrım ve kanamam olacaktı.
Çamaşırımdaki bu kan daha geçen ay anlam ifade etmezken şuan bir çok şey anlatıyordu.
Bu ay beklenti düşük olsa da hamile kalamadığımı…
İşimde başarısız olduğumu…
Bir ay daha konakta kalacağımı…
Azapla kalacağımı…
Gördüğüme sevinmem mi gerekiyor sevinmemem mi gerekiyor çözemedim.
Kendi dolabımda göremediğim pedi mecburen Rojda’dan istedim. Konağın duvarlarının kulağı var heralde ki bir saat sonra Şeker hanım belirdi kapımda.
“Merhaba Şeker hanım, hoşgeldin”
“Hoşbuldum gelin han
