Aslı, yorgunluktan kocasının göğsüne yığılıverdi. Orgazmın ardından bütün bedenini saran o tatlı mağmurluk içinde gözlerini kapattı, nefesi hâlâ düzensizdi.
Öncü, karısının terden yapışmış saçlarını parmaklarının arasına alıp yavaşça taramaya koyuldu. Tellerin arasındaki tuzlu ter kokusuna karışan çiçeksi rayiha bile adamın aklını başından alıyordu. Bu kadının en ufak ayrıntısı bile onu esir ediyordu.
Derinlerde bir yerde farkına varmıştı artık: Karısına fena halde vurulmuştu. Sahiplenmenin, öfkenin ve arzunun ötesinde bir şey vardı içindeki.
Ve sonunda… bunu kendine itiraf edebilmişti.
Şimdi sıra Aslı’yı da buna inandırmaktaydı. Onun gözlerinin içine bakıp, gerçek duygularını duyurmalıydı. Çünkü bu defa, öfke ya da şehvet değil; aşk konuşmalıydı.
Öncü, parmaklarını yavaşça Aslı’nın s
