Eli elimi yakıyordu...
Konağın açık kapısından selam veren korumaları umursamadan ardında beni de sürükleyerek hızla geçip merdivenlere yöneldi.
Bize şaşkınlıkla bakan çalışanların bakışlarında tedirginlik vardı. Tabii... Elimi sanki kaçacakmışım gibi tutup çatık kaşlarıyla beni ardından sürükleyen adamı kim görse bana bir şey yapacak diye benim için endişelendirdi muhtemelen...
Müdehale edip etmemek arasında kaldıklarını görebiliyordum...
Tam sorun olmadığını söyleyeceğim sırada birdenbire duran adam beni tuttuğu gibi omzuna attı.
Şokla baş aşağı bakakalmıştım.
" Çok yavaş yürüyorsun!"
Utançtan kırmızının tonlarına bürünmüştüm bu manyak herif yüzünden...
Kulağıma çalınan kıkırdama sesleriyle gözlerimi sımsıkı yumup dudaklarımı utançla büktüm.
Hızlı hızlı merdivenleri çıkıp yalnız
