Dünyadan kopuk bir ânın içindeyim.
Bedenim,ruhum,beynim sanki uzayda süzülüyor.
Zaman durmuş, yaprak kıpırdamıyordu.
Metefor kullansam da hissettiğim şey gerçekti.
Dudaklarım, sıcak başka bir dudakta hayat buluyordu.
Hafif bir ıslaklık,hızımızı arttırsa da şefkatliydi.
İncitmiyor,okşuyordu.
Eli yanağımdan,boynuma gidiyor nazikçe kavrayıp kenetlemişti kendine.
Gitmek imkansızdı, niyetim de yoktu.
Beni koklayarak, hissede hissede öpüyordu.
Bu ânı uzun zamandır beklediği belliydi.
Bense âna bırakmıştım kendimi.
Hayatım hep yarını düşünerek geçmişti birkez de ben özgürce ânın tadını çıkartmak istemiştim.
Yavaşca ayrıldı dudaklarımız,eli hala boynumdaydı.
Alnını alnıma yaslamak için tekrar eğildi.
Gözleri kapalıydı,bende kapattım.
-"Senin hayalinle geçti tüm ömrüm.
Ve bu büyülü
