Ne üzücüydü, mağduru olduğumuz olayların suçlusu gibi yaftalanmak.
Başıma gelen onca şeyden sonra kimse ceza çekmez iken ben çekiyordum.
Babam İzmit'te gününü gün ediyor.
Şule kaçtı hayatına devam ediyor, ki ona da ben yardım ettim onca yaşattıklarına rağmen.
Sinan kim bilir nerde kimin canını yakıyor.
Ben ise kaldım burada kurtulamıyordum,
her yerde karşıma çıkacaktı Gaye gibileri.
Bu pislik adam gibi ,farklı yerlerde başka adamlara da denk gelecektim.
Cihan'la sırf bu yüzden bile olamazdım.
Her gittiğimiz yerde benim için saldıramazdı.
Ya ona da zarar gelirse?
Hiç olmak istemeyeceğim bir anda sıkışıp kaldım.
Cihan önünde duran oldukça ağır, cam küllüğü aldığı gibi pisliğin kafasına geçirdi.
Adam yere yığılınca üstüne doğru eğilip saniyeler boyunca durmadan yumruk atıyordu.
