" Gecenin en derin yarasında, bir ışık süzüldü gözlerime. O ışıkta, hem hasreti gördüm ben hem de umudu... "
YENİDEN UMUT
Yine gecenin bir yarısında karanlığın yıldızlarla bezeli örtüsü altında gökyüzüne bakarken, bir bir süzüldü yaşlar gözlerimden. Neden sevdiğim herkesi birer birer kaybediyordum ben?
Gönlümün tek sahibi… Ömrümü ömrüne adadığım o adam nerelerdeydi şimdi? Onu bulabileceğim en ufak bir iz, bir umut kırıntısı bile yeterdi yüreğimdeki bu derin acıyı dindirmeye. Ama… Yoktu! Bu koca dünyada ondan geriye kalan tek bir iz dahi yoktu!
Peki ya abim bildiğim o adam? O neredeydi?
Yiğit’imin yokluğunda gözyaşlarıma ortak olan, acımı paylaşan, beni ayakta tutan o canım…
Hangi bilinmezliğe karışmıştı şimdi?
Ailemden sonra bana yeniden umut olan, yeniden hayat olan bu adamların h
