Kader Çıkmazı

8.Bölüm

Elif’in yeni görevine alışmaya çalıştığı ilk haftada, Aras’ın davranışları giderek daha mesafeli ve resmi bir hâl almıştı. Ofis içinde bir yabancı gibi davranıyordu ona, oysa içten içe gözleri her adımını takip ediyordu.

Elif, kendisine verilen raporları düzenlemekle meşguldü. Herkes telaşlıydı ama en çok da Mert’in enerjisi dikkat çekiciydi. O gün öğle yemeğine çıkarken Elif’in yanına yaklaşıp hafifçe eğildi:

“Bir kahve molasını hak etmedin mi sence de?”

Elif, ne diyeceğini bilemedi. Kibarca gülümsedi ama bu davet Aras’ın odasından çıkarken tam da o ana denk geldi. Aras’ın gözleri kısa süreliğine dondu. Mert’in Elif’e olan yaklaşımını fark etmişti.

Elif, kahve içmeyi kabul etmese de Mert yanından kolayca ayrılmadı. Ofiste gün boyu göz göze gelmeye başladılar. Her şey giderek garipleşiyordu. Mert’in bakışları, ilgisi fazlaydı. Ve Elif bu ilgiden hem rahatsız oluyor hem de ne yapacağını bilemiyordu.

Bir dosya tesliminden sonra asansöre bindiğinde telefonuna gelen mesajla yüreği sıkıştı. Hastaneden aramışlardı. Babasının durumu gün içinde yeniden gözden geçirilmişti ve doktorlar birkaç yeni tetkik yapmak istiyorlardı.

Bir an nefesi daraldı. O güçlü görünmeye çalışan hâli sarsıldı. Aras’ın ofisinden çıkarken aldığı bakışları bile unutmuştu o an. Elindeki çantasını sıkıca kavradı.

Kafasında yalnızca tek bir şey dönüyordu: “Babam… Daha ne kadar dayanabilir?”

O akşam Aras, Elif’i odasına çağırdı. Dosyaları kontrol ederken bir an gözlüğünü çıkarıp Elif’e döndü.

“Mert’le fazla samimi olma.”

Elif şaşırdı. “Neden?”

Aras yutkundu. “Sadece… fazla yaklaşan herkes iyi niyetli değildir.”

O an Elif’in içinde tuhaf bir huzursuzluk oluştu. Aras’ın tavrı koruyucuydu ama aynı zamanda bir şeyler gizliyordu. Mert’in ilgisi basit bir flört müydü, yoksa daha fazlası mı vardı?

Ofisten çıkarken telefonunu tekrar kontrol etti. Hastaneden yeni bir mesaj yoktu ama içi hâlâ sıkışıktı. Mert koridorda bir kez daha göz göze geldi onunla. Yüzünde belli belirsiz bir gülümseme vardı. Elif cevap vermedi.

Ve Aras… Camın ardında, gölge gibi, her şeyi izliyordu.