Yatağın sol yanında uyandım. Söz yüzüklerimizin takıldığı gün çekilmiş bir fotoğraf Ata'nın yatak odasının baş ucuna yerleşmişti. Fena bir geceden çıkmıştım! Ata'ya yine bazı şeyleri anlatmamış olmanın vicdan azabıyla sızdığı yastığının yanından kalkıp üzerimi çıkardıktan sonra düşüne düşüne sonunda uyumuştum. Sağ tarafımdaydı Ata, başı geriye düşmüş, üzerindeki gömlekle uyuduğu yatakta derin derin soluk alıp veriyordu. Hafifçe dokundum omzuna, kıpırdanmadı bile... Adını seslendim, kirpikleri oynadı fakat yine de uyanmadı.
"Ata, öğlen olmuş!" dediğimde yavaşça araladı gözlerini. Toparlanması birkaç saniyesini aldı, nerede olduğunu idrak ettikten sonra sırtını bana dönerek yatağından kalktı. Ayaklarını yere indirdi.
"Uçağın kalkmasına 2 saat kalmış."
Balayı planları yaparken yemişti beyn
