Mahpeyker...
Bir hafta sonra...
Kocamın son emanetini koruyamamıştım. Bebeğimizin varlığını öğrenemeden kaybetmiştim. Doktor yaşadığım kayıptan kaynaklandığını söyledi. Rahme tutunamayan bebeğim, kabullenemediğim acı kaybım ve yaşadığım stres düşüğü tetiklemişti.
İkinci kaybımı kızımın kokusuyla atlatmaya çalıştım. Babamı affetmeyeceğim. Onun bana yaşattıkları yüzünden bebeğimi tutamadım. Babasız doğacağını bildiğinden gitti belki de bilmiyorum. Gitmesi iyi mi oldu kötü mü oldu anlayamıyorum.
Bu bir haftayı tamamen kızımla ilgilenerek geçirdim. Annem yorulduğumu söylesede pek dinlemedim. Kızımla birlikte eve kapanmaktansa dışarıya çıkıp parka gidiyorduk. Aslında ikimize de iyilik yapıyordum. Hayata karışıyorduk.
Kızımın babasının ölümünden sonra hiçbir şeyin değişmediğini her şeyin
