Nilay buz gibi yeni güne bedenini saran kollarda sıcacık uyandı. Kirpiklerini aralamadan genzini saran baharatımsı kokuyu derince içine çekip gülümsedi. Gözlerini açtığı an odağına düşen adamın varlığına bir kez daha şükür etti. Bedenini hafif geriye çekince yüzleri arasında boşluk oluştu. Hakan’ın yüzünden eksik etmediği kısa kirli sakallı çehresini avuçlarına sığdırdı. Kömür karaları adamın çehresin de milim milim aşkla gezindi.
Gece yaşanılan unutulmaz anlar hatırına düşünce gülüşü büyüdü. Diğer yarısı şefkatine tutkusunu katıp vücudunun ücra köşelerini dudaklarıyla dokunmuştu. Mahremleri olan anlarından zerre utanç duymadı. Hayata dair ne varsa ilk kez Hakan’la yaşamak paha biçilmezdi ve bu son nefesine kadar böyle sürecekti.
Adama olan hisleri günden güne büyürken artık emin olduğ
