Anıl'dan kurtulup kendimi uyandığım odaya atmamın üzerinden neredeyse iki saat geçmişti. Anıl beni uyuyor sansa da, ben odada dönüp duruyordum. Bir yandan teyzemi, bir yandan okulumu, bir yandan da buradan nasıl kurtulacağımı düşünüp duruyordum. Tırnaklarımı kemirmekten bitirmiştim bile. Ve sanırım acıkmıştım. Gidip ondan da isteyemezdim ki.
En iyisi gizlice gidip bir şeyler atıştırmak. Belki evde değildir. Eğer evde değilse kaçma planımı da yürürlülüğe koyabilirdim. Elimi çabuk tutmam gerekiyordu.
Yavaş ve sessiz adımlarla odadan çıkıp etrafı kolaçan ettim. Her an her yerden çıkabilirdi. Koridorun sonuna geldiğimde küçük bir salonla karşılaştım. Yan kapıdan mutfak dolaplarını görmem ile adımlarımı hızlandırdım. Mutfağa girip sessizce buzdolabının kapağını açtım. Yolda acıkabilirdim ne d
