Zoe annesinin cümlelerini tartışmadı. O da tıpkı babası gibi yorgundu. Elazia’nın odasından usulca çıktı. Ayaklarının sesi bile ağır geliyordu tahtalara. Anna da hemen arkasından yürüdü. Son kez Elazia’ya baktı. O kadar gürültüye rağmen uyanmamıştı. Hâlâ çocuk gibi uyuyordu; yüzünde bir huzur vardı, ama bu huzur bir duvar gibiydi — ne kadar süreceği belirsizdi. Anna yatak odalarının önünden geçerken, Gordan’ın içeride telsizle uğraştığı duyuluyordu. Hala uğraştığı belliydi. Kadın, kapıya bile bakmadı. Sanki bakarsa yumuşayacaktı. Durmaksızın, Zoe’nin peşinden merdivenlerden indi. Mutfağa vardıklarında, Zoe masadaki sandalyeye oturdu. Bir süre sessizce oturdu; uykusu hâlâ gözkapaklarına ağır geliyordu. Dirseğini masaya yasladı, yumruk yaptığı elini yanağına dayayıp annesini izlemeye başladı
