Silahı omzunda asılıydı, telsiz kemerindeydi. Üzerinde sade bir beyaz tişört, dizlerine oturan bir kot pantolon vardı ama hâlâ bir asker gibi görünüyordu. Yorgun ve uykusuz, ama ayakta. Gözleri gölgelerle doluydu, geceden arta kalan izler hâlâ tenindeydi. Eşi Anna’ya baktı — kadın hâlâ ocaktaydı, sırtı dönüktü. Kızı Zoe’ye baktı — sessizce yemeğini yiyordu. Bir şey demedi. Telsizi masaya bıraktı sonra sessizce mutfağın içine süzüldü. Ayak sesleri bile yorgundu. Kahve dolabına yöneldi. Eliyle filtre kahve paketini buldu, sonra kahve makinesinin yanına geçti. Ellerini makineye uzattı; kahve makinesi yıllardır burada duruyordu, ama bugün ilk kez Gordan’ın ellerinde titrek görünüyordu. Sanki o da her an bozulacak, bu dünyanın diğer her şeyi gibi çökecek gibiydi. Anna, arkasını dönmeden onun ge
