Can karısının tüm bedenin de hüküm sürerken Eslem'in aklı başka yerlerdeydi. Can'ın kapıldığı o arzu girdabına bir türlü kapılamıyordu. Aklı durmuştu. Gerçekler dudaklarından bir türlü çıkmıyordu. Boşta olan elleri adamın sırtına dolandı. Boynunda gezen dudaklar öylesine canının yakıyordu ki ..
Aslında yanan canı değil ruhuydu. Deli gibi sevdiği adam onu karısı sanıyordu ama gerçek değildi. Yalanlar gerçeklere , gerçekler yalanlara dönerken gözlerine fırtınalı bulutlar yerleşti. Sağanak bir yağmurun yağması gibi ip gibi dizildi yanaklarına göz yaşları. Aldığı her nefes bir bıçak gibi saplandı göğsünün tam ortasına. Göğüs kafesi indi kalktı huşuyla. İlk defa o zaman hissetti yanındaki adamla yalnızlığı. Yalnızdı gerçekten ilk defa yalnızlığıyla..
"Can dur dur istemiyorum " dedi bir an ses
