Kahvesini içip tekrar yatak odasına geçti. O gecenin tüm ayrıntıları beynin de dolanırken pişmanlıkla yumdu gözlerini. Yo hayır o oyunu oynadığı için pişman değildi. Zira Can bunu fazlasıyla hak etmişti. Pişman olduğu şey devam etmesiydi. Keşke geçekleri söyleseydi ona kaza yapmadan önce. Ama hiç fırsatı olmamıştı.
Can gözlerini açtığında karşısın da Eslemi buldu. Ayakta öylece kendisine bakıyordu. Güzel yüzü düşüncelerle gölgelenmişti.
"Eslem " diye fısıldadı. Genç kadın bir an irkildi sonra kendine baktı.
"Neden yanıma gelmiyorsun ? " diye sordu. Ağrıyan bedenini zorlukla oturur pozisyona getirip gözlerini kadına dikti.
"Rahatsız etmek istemedim , hem oyuyordun "
"Artık uyumuyorum yanıma gel " dedi elini uzatarak. Neden ? Birlikte alev almak için mi ? Şahsen buna kendisi fazlasıyla
