Murat babasının ona dokunması ile irkilmemişti bile. Hiçbir tepki vermiyordu Harun beyin gözleri dolmuştu ama buna alışkın olan bakışlarını yine de oğlunun üzerinden çekmeden bir kez daha sarıldı. Nemli mavilerini bana çevirdi ve kendisinin yerine geçmem için birkaç adım geriledi. Gidip gitmemekte kararsızdım çünkü her şey dünkü gibi olmayabilirdi belki Murat beni gördüğünde hiçbir tepki vermeyecekti, belki dün yaşananların hepsi sadece bir anlık bir durum olarak kalacaktı. Kararsız ama bir o kadar kararlı bir adım ile Harun beyin yerine geçtim. Murat’ın gözleri hala karşıya boşluğa bakmaya devam ederken Harun Bey’in az önce yaptığı gibi hafifçe omzuna dokundum.
Sebepsiz bir heyecan basmaya başlıyordu içimi Murat ona dokunmama tepki vermemişti ama birkaç saniye sonra gözleri hafifçe gözle
