Yurda vardığımda içimde oluşan soru işaretleri varlıkları her saniye ihtimaller üzerine çoğaltarak benim kaldıramayacağım bir ağırlığa dönüştürüyorlardı. Odaya vardığımda Deniz de odada idi. Ona hafifçe selam vererek kendimi direk yatağıma bıraktım, üzerimi değiştirmek falan istemiyordum ama mecburdum, ayağa kalkmak için kendimi zorladığımda Deniz’in valizini çıkardığını gördüm.
“Gidiyor musun?”
Sorduğum soru üzerine sevimli yüzüne büyük bir gülümseme yerleştirdi. Gözleri ışıl ışıl parlıyordu. Elini yumruk yaparak zafer dolu bir şekilde havaya kaldırdı.
“Evet! Alya çok çalışmama değen bir dönemi daha burada kapatarak evime gidip horul horul uyuyacağım.”
Deniz’in neşesi bana da bulaşmıştı, gerçekten her durumda karşısındakini güldürebilen komik birine benziyordu. Hafifçe onun zaferine
