Rengarenk çiçekler gördüm sanki. Onlara doğru koştuğumda kararan, solan çiçekler… Hastalık mı yayıyordum ben. Nerede o çiçeklerin güzelliği. Zaten hep böyle olmaz mıydı? Kaybedenler kulübü. Seni sevmeyeceğini bildiğin halde seversin.
Arabaya taşıdı beni. Başımı kaldıracak halim yoktu. O kadar çok yorgundum ki. “Hayat” diyordu arada. Koltuğa oturtup yüzüme soğuk su serpiştirdi. “Hayat duyuyor musun beni” başımı salladım sadece.
“Hastaneye gidiyoruz”
“Düşmanın ölmesin diye mi?” dedim zorlanarak.
“Sen benim düşmanım istesem de olamazsın” dedi yanaklarımdan tutup bana bakarak. Hastaneye gidersek tüm her şey çıkardı ortaya. Olmazdı. Kapımı kapayıp sürücü koltuğuna geçti.
“İyi misin?” diye döndü bana.
“İyiyim” dedim zorlanarak. “Hastane felan istemiyorum”
“Olmaz öyle şey” diye geriy
