Yağmur yağınca çıkan toprak kokusunda mutlu olurdum. Bilmezdim ki o toprak niye öyle güzel koktuğunu. Büyüyünce anladım. Sevdiklerimizi aldığı içinmiş. Annemin mezarına çiçekleri bıraktım. Mezar taşına baktım. Toprağında elimi gezdirdim. Durduk yere ikinci kez burnum kanadı. Annemin mezarına düştü. Cebimden peçete çıkarıp sildim. Yorgunluktan stresten oluyordu bunlar hep. Anneme dua okudum.
“Anne bak bu şiir defterim” diye anneme gösterdim. İlk şiirimi de okudum. Baş harflerini söyledim ona. “Bak aklıma bir tane daha söz geldi” diye onun mezarında defteri açtım
Sen ne kadar istersen iste,
Olacağı yoksa olmuyor işte…
Annemle sohbet ettikten sonra mezarlığın dışına çıktım. Kenardaki yaya yolundan yürüyüp evime doğru ilerlemeye başladım. Bir evin önünden geçerken bir şarkı duydum. Fikrim
