Ebru GÜLER
Elimde telefonla sabırsızca beklerken içimdeki hüzünle dolan gözlerimi kapattım.
Taha'mı göndereli neredeyse bir ay olacaktı ve ben şimdiden onsuzluktan tükenmiştim. Önümüzdeki beş ayı düşündükçe ruhum daralıyor, kalbim en ağır azaplarla sınanıyordu.
Bir insanı çok sevdiğinizde onsuz kalmayı göze alamıyorsunuz. Hele bir de benim gibi hem çok geç hem de çok yeni bulduysanız hiç dayanamıyorsunuz.
Taha'nın gideceği netleştiği andan beri içimde matem havası vardı. İçten içe kendime böyle davrandığım için kızsam da elimde değildi.
Onsuzluktan deli gibi korkan kalbim, kaybedeceğini düşünerek göğüs kafesimde çırpınıyordu. Onu uğurlarken öleceğimi sanmıştım.
Ondan, kokusundan, bana aşkla bakan gözlerinden ayrılmak zulümlerin en büyüğüydü benim için. Şimdi aramızda kilometreler
